Καλημέρα σας, Απευθύνομαι σε εσάς για βοήθεια στην εύρεση του παιδιού μου που εξαφανίστηκε εχτές το απόγευμα(26/5/2010) από το σπίτι του στην Αθήνα.
Το όνομα του είναι Γιώργος Μεσσήνης και είναι έντεκα χρονών
Παρακαλώ βρείτε την φωτογραφία του συννημενη σε αυτό το μήνυμα
Σας Ευχαριστώ για την προσοχή σας
http://news.pathfinder.gr/announcements/lost_child.html
Θεόδωρος Μεσσήνης
Μηχανικός Συστημάτων
FIBER Systems & Networks ΑΕ
ΑΓ. Γλυκερίας 17
111 47 Γαλάτσι
Τηλ.: 210 21.37.500, 210- 210-7780488
Fax: 210 21.37.537
GSM: +30693703404
e-mail: messinis@fiber.gr
Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΟΛΟ. .......
Σε ένα μπάρμπεκιου μία γυναίκα σκόνταψε και έπεσε κάτω. Βεβαίωσε όλους ότι ήταν εντάξει (προσφέρθηκαν να καλέσουν ασθενοφόρο) και ότι απλά σκόνταψε σε κάποιο τούβλο εξαιτίας των καινούριων της παπουτσιών. Αφού ανασκουμπώθηκε της έδωσαν ένα άλλο πιάτο με φαγητό. Παρά το γεγονός ότι η Ingrid φαινόταν λίγο ταραγμένη, συνέχισε να απολαμβάνει το υπόλοιπο της βραδιάς. Λίγο αργότερα ο σύζυγος της Ingrid τηλεφώνησε να ειδοποιήσει όλους ότι είχε πάει τη σύζυγό του στο νοσοκομείο (η Ingrid πέθανε στις 6 τα ξημερώματα).Είχε υποστεί εγκεφαλικό στο μπάρμπεκιου και δεν στάθηκε δυνατό από κανέναν να το αντιληφθεί.Αν κάποιος είχε καταλάβει τα συμπτώματα ότι επρόκειτο για εγκεφαλικό ίσως η Ingrid να ήταν μαζί μας σήμερα.Θα χρειαστείτε μόνο 1 λεπτό να διαβάσετε το παρακάτω.Ένας νευρολόγος είπε ότι εάν του φέρουν ένα θύμα εγκεφαλικού μέσα σε 3 ώρες μπορεί να αντιμετωπίσει τις επιδράσεις ενός εγκεφαλικού...ολοκληρωτικά!. Το κλειδί είναι να αναγνωρίσουμε, να διαγνώσουμε το εγκεφαλικό και να βρεθούμε κοντά στον ασθενή μέσα σε 3 ώρες.
Καμιά φορά τα συμπτώματα ενός εγκεφαλικού είναι δύσκολο να αναγνωριστούν. Δυστυχώς η έλλειψη επίγνωσης προκαλεί καταστροφή. Το θύμα του εγκεφαλικού μπορεί να έχει υποστεί βλάβη εγκεφάλου ενώ οι άνθρωποι κοντά του δεν μπορούν να αντιληφθούν τα συμπτώματα του εγκεφαλικού. Οι γιατροί λένε τώρα ότι οποιοσδήποτε, χωρίς ιατρική εκπαίδευση, μπορεί να αναγνωρίσει ένα εγκεφαλικό, ρωτώντας τον/ την να κάνει τις 3 ακόλουθες απλές ενέργειες:
1. Ζητήστε του / της ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕΙ
2. Ζητήστε του / της να ΣΗΚΩΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ (ΜΠΡΑΤΣΑ )
3. Ζητήστε του / της ΝΑ ΠΕΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ (ΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ) π.χ. ....'Είναι μία ηλιόλουστη μέρα σήμερα'.
Εάν δεν μπορεί να κάνει οποιαδήποτε από τις 3 αυτές ενέργειες, καλέστε το 166 αμέσως και περιγράψτε τα συμπτώματα. Ανακαλύπτονταςότι μία ομάδα από μη-ιατρικούς εθελοντές μπόρεσε να αναγνωρίσει αδυναμίες στο πρόσωπο, αδυναμίες στα χέρια και προβλήματα ομιλίας,οι ερευνητές παρακίνησαν το ευρύτερο κοινό να μάθουν αυτά τα 3 βήματα. Παρουσίασαν τσυμπεράσματά τους στην ετήσια συνάντηση τηςΑμερικανικής Ένωσης Εγκεφαλικών. Η διάδοση και χρήση αυτού του τεστ θα μπορούσε να συντελέσει στην άμεση διάγνωση και θεραπεία ενός εγκεφαλικού και στην αποτροπή εγκεφαλικών βλαβών.Ένας καρδιολόγος είπε ότι εάν καθένας που λαμβάνει αυτό το e-mail
το στείλει σε 10 άτομα, τουλάχιστον μία ζωή θα σωθεί Μοιραστείτε τα παραπάνω με όσους φίλους μπορείτε, μπορείτε να σώσετε τις ζωές τους
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ
Να θυμάστε τα '3' βήματα. Διαβάστε και μάθετε τα παρακάτω:Καμιά φορά τα συμπτώματα ενός εγκεφαλικού είναι δύσκολο να αναγνωριστούν. Δυστυχώς η έλλειψη επίγνωσης προκαλεί καταστροφή. Το θύμα του εγκεφαλικού μπορεί να έχει υποστεί βλάβη εγκεφάλου ενώ οι άνθρωποι κοντά του δεν μπορούν να αντιληφθούν τα συμπτώματα του εγκεφαλικού. Οι γιατροί λένε τώρα ότι οποιοσδήποτε, χωρίς ιατρική εκπαίδευση, μπορεί να αναγνωρίσει ένα εγκεφαλικό, ρωτώντας τον/ την να κάνει τις 3 ακόλουθες απλές ενέργειες:
1. Ζητήστε του / της ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΕΙ
2. Ζητήστε του / της να ΣΗΚΩΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ (ΜΠΡΑΤΣΑ )
3. Ζητήστε του / της ΝΑ ΠΕΙ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ (ΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ) π.χ. ....'Είναι μία ηλιόλουστη μέρα σήμερα'.
Εάν δεν μπορεί να κάνει οποιαδήποτε από τις 3 αυτές ενέργειες, καλέστε το 166 αμέσως και περιγράψτε τα συμπτώματα. Ανακαλύπτονταςότι μία ομάδα από μη-ιατρικούς εθελοντές μπόρεσε να αναγνωρίσει αδυναμίες στο πρόσωπο, αδυναμίες στα χέρια και προβλήματα ομιλίας,οι ερευνητές παρακίνησαν το ευρύτερο κοινό να μάθουν αυτά τα 3 βήματα. Παρουσίασαν τσυμπεράσματά τους στην ετήσια συνάντηση τηςΑμερικανικής Ένωσης Εγκεφαλικών. Η διάδοση και χρήση αυτού του τεστ θα μπορούσε να συντελέσει στην άμεση διάγνωση και θεραπεία ενός εγκεφαλικού και στην αποτροπή εγκεφαλικών βλαβών.Ένας καρδιολόγος είπε ότι εάν καθένας που λαμβάνει αυτό το e-mail
το στείλει σε 10 άτομα, τουλάχιστον μία ζωή θα σωθεί Μοιραστείτε τα παραπάνω με όσους φίλους μπορείτε, μπορείτε να σώσετε τις ζωές τους
ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΤΟ 2007 ΠΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΟΥΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΟΤΙ...........
Η Εμπορική θα γίνει ο διπλός φόβος των τραπεζιτών!!
Τους δύο χειρότερους φόβους των Ελλήνων τραπεζιτών, στην πιο δύσκολη συγκυρία των τελευταίων δεκαετιών, επιβεβαίωσε με τις χθεσινές του δηλώσεις ο Αλσατός «ισχυρός άνδρας» της Εμπορικής, Αλέν Στριμπ: ότι οι ελληνικές τράπεζες μένουν στα… αζήτητα του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος, όπως έγκαιρα είχε αναφέρει το «Bn», αλλά και ότι η Εμπορική, η μοναδική ελληνική τράπεζα σήμερα με ικανό μέγεθος και ανοικτή πρόσβαση σε κεφάλαια και ρευστότητα, χτυπά ανοικτά τις ελληνικές τράπεζες, για να «λεηλατήσει» μερίδια αγοράς. Οταν ακόμη πλέκονταν σενάρια εξαγορών ελληνικών τραπεζών από την Εμπορική/Credit Agricole, ότι «θα περιμένουν μάταια όσοι προσβλέπουν σε σωτήρια είσοδο Γάλλων ιπποτών στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα». Και πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις, η διοίκηση της Εμπορικής ξεκαθάρισε χθες ότι δεν έχει το παραμικρό ενδιαφέρον για εξαγορές, αλλά θα επιμείνει στη στρατηγική αυτόνομης ανάπτυξης που έχει χαραχθεί από τους Γάλλους την τελευταία πενταετία.Οι ελληνικές τράπεζες, παρότι θεωρητικά αξίζουν… ψίχουλα στο ΧΑ, δεν προσελκύουν το παραμικρό ενδιαφέρον από ευρωπαϊκές ισχυρές τράπεζες, ούτε καν από την Credit Agricole, που θα μπορούσε να πει κανείς ότι αποτελεί ιδεώδη… μνηστήρα, αφού συνδυάζει ισχυρή οικονομική θέση και μέγεθος, αλλά έχει πλέον και μια αρκετά σημαντική εμπειρία στις «ιδιαιτερότητες» της ελληνικής αγοράς.Οι Γάλλοι είχαν δύο επιλογές: να αυξήσουν σε μια νύχτα θεαματικά το μερίδιο αγοράς της Εμπορικής με μια μεγάλη εξαγορά, αλλά με τον κίνδυνο να υποχρεωθούν και πάλι να καλύψουν άγνωστου ύψους «τρύπες» και ζημιές, ή να επιχειρήσουν να λεηλατήσουν μερίδια των ελληνικών τραπεζών, ακριβώς την ώρα που είναι περισσότερο αδύναμες από κάθε άλλη φορά. Και είναι προφανές, ότι επέλεξαν τη δεύτερη οδό, δημιουργώντας ένα σοβαρό στρατηγικό κίνδυνο για τις μεγάλες ελληνικές τράπεζες, που βλέπουν ότι υπάρχει πλέον ένας ισχυρός παίκτης, ο οποίος δεν είναι διατεθειμένος να σεβασθεί τις αδυναμίες των άλλων.Είναι χαρακτηριστικό, ότι η γαλλοκρατούμενη διοίκηση της Εμπορικής κάνει πλέον με την προϊοντική πολιτική της ανοικτή επίθεση για να προσελκύσει την «αφρόκρεμα» της πελατείας των ελληνικών τραπεζών. Η γαλλική επίθεση στρέφεται σε όλες τις κατηγορίες πελατών του ανταγωνισμού, καθώς:
n Η Εμπορική πρόσφατα διέθεσε στην αγορά δύο νέα προϊόντα-δέλεαρ για τους πελάτες λιανικής των ανταγωνιστών της: το στεγαστικό δάνειο «SafeHome» προσφέρει ελκυστικό επιτόκιο με χαμηλή σταθερή δόση για πέντε χρόνια και ισχύει τόσο για νέα δάνεια, όσο και για μεταφορές και μετατροπές στεγαστικών δανείων από άλλες τράπεζες, όπως ανακοίνωσε η τράπεζα. Το «ΤακτοποίησηXpress», εξάλλου, είναι ένα νέο πρόγραμμα μεταφοράς υπολοίπων από καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες άλλων τραπεζών, που στοχεύει στην αναχρηματοδότηση των οφειλών των καταναλωτών και προσφέρει σημαντική μείωση των μηνιαίων δόσεων πληρωμής, σύμφωνα με την Εμπορική.
n Επιπρόσθετα, η Εμπορική εισήγαγε μέτρα που διευκολύνουν τους πελάτες της, καθώς και τους κατόχους πιστωτικών καρτών άλλων τραπεζών να ανταποκριθούν στις δανειακές τους υποχρεώσεις. Το προϊοντικό χαρτοφυλάκιο της Εμπορικής περιλαμβάνει επίσης το καταναλωτικό δάνειο Xpress, ειδικά σχεδιασμένο να ανταποκρίνεται στις άμεσες ανάγκες χρηματοδότησης των πελατών της, παρέχοντας μέχρι και €10.000 μετρητά, ακόμα και την ίδια ημέρα της αίτησης.
n Αναφορικά με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) και τους επαγγελματίες, η Εμπορική ανακοίνωσε ότι προσφέρει τα «Επιχειρηματικά δάνεια κεφαλαίου κίνησης & παγίων μέσω ΕΤΕπ» και το προϊόν «EasyΡευστότητα», που παρέχει μονιμότερο κεφάλαιο κίνησης.Προφανές είναι, ότι η Credit Agricole δεν υπολογίζει σήμερα τις «ευαισθησίες» των άλλων μεγάλων τραπεζών, που ως γνωστόν έχουν να αντιμετωπίσουν ισχυρές πιέσεις σε ρευστότητα και κεφαλαιακή επάρκεια και έχουν κλείσει εντελώς τις στρόφιγγες δανεισμού σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Αν η στρατηγική αυτή επιβραβευθεί από τους Έλληνες καταναλωτές και επιχειρηματίες, η Credit Agricole έχει πλέον τις προϋποθέσεις να δει την επένδυσή της στην Εμπορική να αποδίδει τους πρώτους καρπούς ύστερα από χρόνια ταλαιπωρίας με… βουνά κρυμμένων επισφαλειών: η Εμπορική, τονίζουν τραπεζικά στελέχη, έχει πλέον όλες τις προϋποθέσεις να ανακτήσει τη θέση που είχε κάποτε, ως μία εκ των τριών ισχυρότερων τραπεζών της χώρας. Μένει να φανεί αν οι ελληνικές τράπεζες έχουν «κρυφές» εφεδρείες για να σταματήσουν τη γαλλική προέλαση…
ΕΤΣΙ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...........
Το 75% των επενδυτών βλέπει ελληνική πτώχευση… Πολύ περιορισμένη είναι η εμπιστοσύνη των επενδυτών ανά τον κόσμο στην ευρωπαϊκή προσπάθεια για τον έλεγχο της κρίσης χρέους, με το 73% εξ αυτών να θεωρεί πιθανή την ελληνική στάση πληρωμών. Μεγάλη είναι εξάλλου και η αμφισβήτηση που εκφράζεται προς την πολιτική του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Ζαν Κλοντ Τρισέ. Στο πλαίσιο έρευνας του Bloomberg μεταξύ των επενδυτών και των αναλυτών που είναι συνδρομητές του, μόνο το 23% πιστεύει ότι το πακέτο διάσωσης 1 τρις δολαρίων που έχει θέσει σε εφαρμογή η Ε.Ε. θα διατηρήσει ακέραιη την Ευρωζώνη και θα αποκλείσει τη στάση πληρωμών κάποιας χώρας μέλους της, ενώ το 40% εξ αυτών πιστεύουν ότι είναι πιθανή η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ.«Σαφώς και υπάρχει κίνδυνος διάρρηξης του ευρώ», δηλώνει ο Τζεφ Μάρσον, διευθύνων σύμβουλος της θυγατρικής Guersney του Odey Asset Management με έδρα το Λονδίνο που διαχειρίζεται 6 δις δολάρια. Σε ό,τι αφορά τον Τρισέ, που ως πρόεδρος της ΕΚΤ στήριξε το πακέτο διάσωσης αγοράζοντας ελληνικά και άλλα κρατικά ομόλογα, η δημοτικότητά του μεταξύ των επενδυτών μειώνεται σε σχέση με έρευνα του περασμένου Ιανουαρίου.Η πλειοψηφία των ερωτώμενων - 48% - αξιολογούν αρνητικά τον 67χρονο κεντρικό τραπεζίτη σήμερα, ενώ το 41% τον αξιολογεί θετικά. Τον Ιανουάριο ο Τρισέ είχε θετική αξιολόγηση από το 60% των επενδυτών και των αναλυτών, και μόνο το 27% εξ αυτών τον έβλεπε αρνητικά. «Ο Τρισέ θυσίασε την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας συνδράμοντας τη διάσωση της Ελλάδας», δηλώνει ο Σίριλ Μπουντίν, διαχειριστής παραγωγών της Unitcredit Group με έδρα το Λονδίνο.
Καθίζηση της αγοράς
Οι χρηματιστηριακές αγορές σε όλο τον κόσμο κινούνται πτωτικά και το ευρώ υποχωρεί καθώς η Ευρώπη παλεύει να τα βγάλει πέρα με την κρίση χρέους. Ο δείκτης Stoxx Europe 600 Index έχει πέσει κατά 12% από τα υψηλά του έτους 2010 που κατέγραψε στις 15 Απριλίου, ενώ το ευρώ έχει χάσει 17% έναντι του δολαρίου από την αρχή του χρόνου.Ποσοστό άνω του 60% των επενδυτών και αναλυτών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι αναμένουν περαιτέρω πτώση του ευρώ έναντι του δολαρίου μέσα στους τρεις επόμενους μήνες. Μπορεί βραχυπρόθεσμα το ευρωπαϊκό νόμισμα να κάνει μια ‘ανοδική διόρθωση’, «όμως μακροπρόθεσμα όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά», δήλωσε ο Μάρσον που συμμετείχε στην έρευνα. Στη Νέα Υόρκη προχτές το ευρώ διαπραγματευόταν στα 1,1973 δολάρια.Οι πιο αισιόδοξοι σε ό,τι αφορά τις δυνατότητες της Ευρώπης να αντιμετωπίσει επιτυχώς τα προβλήματά της είναι οι Ευρωπαίοι επενδυτές. Το 30% εξ αυτών δήλωσαν ότι θεωρούν πως το πακέτο στήριξης θα επιτύχει το στόχο του. Οι πιο απαισιόδοξοι είναι οι Αμερικανοί, εκ των οποίων μόλις το 14% προσδοκά ότι η προσπάθεια της Ευρώπης θα αποβεί αποτελεσματική ενώ και στην Ασία μόλις το 25% των επενδυτών συμμερίζεται αυτή τη θέση. Στο σύνολο των επενδυτών και σε παγκόσμιο επίπεδο, το 40% υποστηρίζει ότι η προώθηση του πακέτου ίσως να μην αποκλείσει τη στάση πληρωμών ορισμένων χωρών της Ευρωζώνης, ενώ άλλο ένα 35% θεωρεί ότι ορισμένες χώρες θα εγκαταλείψουν το ευρώ.
Έλλειψη σθένους
Οι επενδυτές σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική συμφωνούν ότι η χώρα με τις περισσότερες πιθανότητες πτώχευσης είναι η Ελλάδα. «Η ελληνική κυβέρνηση δεν θα έχει το ηθικό σθένος να ελέγξει τις κρατικές δαπάνες της μακροπρόθεσμα», λέει ο Ρόμπερτ Νοξ, εκτελεστικός διευθυντής του RG Knox. Το 35% των συμμετεχόντων πιστεύει ότι είναι πιθανή μια στάση πληρωμών της Πορτογαλίας και άνω του 25% της Ισπανίας. Σε ό,τι αφορά τα εκτός Ευρώπης η χώρα που θεωρείται πιο πιθανό να προχωρήσει σε προσωρινή ίσως στάση πληρωμών είναι η Αργεντινή, κατά το 31% των ερωτηθέντων.
«Βλέπω πολλές ομοιότητες ανάμεσα στη σημερινή κατάσταση της Ισπανίας και τα τεκταινόμενα στις αναδυόμενες αγορές τα τελευταία 20 χρόνια», υποστηρίζει ο Αλβάρο Τεξέιρα, επικεφαλής των αγορών μετοχών Λατινικής Αμερικής της Prebon Canada με έδρα το Τορόντο. Μεταξύ αυτών είναι «το υψηλό χρέος, η υψηλή ανεργία, και οι αυξανόμενες κοινωνικές πιέσεις» και ένα νόμισμα πολύ ισχυρό για την ισπανική οικονομία.
Εγκατάλειψη του ευρώ
Το 17% των συμμετεχόντων θεωρεί πιθανό ότι η Ισπανία θα υποχρεωθεί να φύγει από το ευρώ και να κόψει δικό της νόμισμα που θα τη βοηθήσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της οικονομίας της. Ο ένας στους 5 πιστεύει ότι το ίδιο θα κάνει και η Πορτογαλία.«Η κρίση αυτή αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα που οδηγεί στην ενδεχόμενη διάρρηξη της Ευρωζώνης», λέει ο Γουίλλιαμ Αστον Ριζ, αντιπρόεδρος του Tradition Asiel Securities, με έδρα τη Νέα Υόρκη. Οι επενδυτές της Ευρώπης μοιάζουν διχασμένοι σε ό,τι αφορά τη διεύθυνση της ΕΚΤ από τον Ζαν Κλοντ Τρισέ. Το 48% εξ αυτών τον αξιολογεί αρνητικά, ενώ το 46% θετικά. Οι υπόλοιποι δεν έχουν άποψη.Οι Αμερικανοί επενδυτές είναι οι πιο επικριτικοί έναντι του Τρισέ, με το 56% εξ αυτών να τον αξιολογεί αρνητικά. Στην Ασία με την άποψη αυτή συμφωνεί το 34% των συμμετεχόντων. Αντιθέτως, άνω των δύο τρίτων των επενδυτών παγκοσμίως επιδοκιμάζουν το έργο του προέδρου της αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας Μπεν Μπερνάνκι.
Ευάλωτες οι ΗΠΑ
Το πρόβλημα του χρέους που δοκιμάζει την Ευρώπη αναμένεται να πλήξει την αμερικανική οικονομία, σύμφωνα με ποσοστό άνω του 85% των επενδυτών και αναλυτών. Τα δύο τρίτα εξ αυτών όμως προσθέτουν ότι η ευρωπαϊκή αναταραχή δεν θα στείλει την Αμερική ξανά στην ύφεση.
Καθίζηση της αγοράς
Οι χρηματιστηριακές αγορές σε όλο τον κόσμο κινούνται πτωτικά και το ευρώ υποχωρεί καθώς η Ευρώπη παλεύει να τα βγάλει πέρα με την κρίση χρέους. Ο δείκτης Stoxx Europe 600 Index έχει πέσει κατά 12% από τα υψηλά του έτους 2010 που κατέγραψε στις 15 Απριλίου, ενώ το ευρώ έχει χάσει 17% έναντι του δολαρίου από την αρχή του χρόνου.Ποσοστό άνω του 60% των επενδυτών και αναλυτών που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι αναμένουν περαιτέρω πτώση του ευρώ έναντι του δολαρίου μέσα στους τρεις επόμενους μήνες. Μπορεί βραχυπρόθεσμα το ευρωπαϊκό νόμισμα να κάνει μια ‘ανοδική διόρθωση’, «όμως μακροπρόθεσμα όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά», δήλωσε ο Μάρσον που συμμετείχε στην έρευνα. Στη Νέα Υόρκη προχτές το ευρώ διαπραγματευόταν στα 1,1973 δολάρια.Οι πιο αισιόδοξοι σε ό,τι αφορά τις δυνατότητες της Ευρώπης να αντιμετωπίσει επιτυχώς τα προβλήματά της είναι οι Ευρωπαίοι επενδυτές. Το 30% εξ αυτών δήλωσαν ότι θεωρούν πως το πακέτο στήριξης θα επιτύχει το στόχο του. Οι πιο απαισιόδοξοι είναι οι Αμερικανοί, εκ των οποίων μόλις το 14% προσδοκά ότι η προσπάθεια της Ευρώπης θα αποβεί αποτελεσματική ενώ και στην Ασία μόλις το 25% των επενδυτών συμμερίζεται αυτή τη θέση. Στο σύνολο των επενδυτών και σε παγκόσμιο επίπεδο, το 40% υποστηρίζει ότι η προώθηση του πακέτου ίσως να μην αποκλείσει τη στάση πληρωμών ορισμένων χωρών της Ευρωζώνης, ενώ άλλο ένα 35% θεωρεί ότι ορισμένες χώρες θα εγκαταλείψουν το ευρώ.
Έλλειψη σθένους
Οι επενδυτές σε Ευρώπη, Ασία και Αμερική συμφωνούν ότι η χώρα με τις περισσότερες πιθανότητες πτώχευσης είναι η Ελλάδα. «Η ελληνική κυβέρνηση δεν θα έχει το ηθικό σθένος να ελέγξει τις κρατικές δαπάνες της μακροπρόθεσμα», λέει ο Ρόμπερτ Νοξ, εκτελεστικός διευθυντής του RG Knox. Το 35% των συμμετεχόντων πιστεύει ότι είναι πιθανή μια στάση πληρωμών της Πορτογαλίας και άνω του 25% της Ισπανίας. Σε ό,τι αφορά τα εκτός Ευρώπης η χώρα που θεωρείται πιο πιθανό να προχωρήσει σε προσωρινή ίσως στάση πληρωμών είναι η Αργεντινή, κατά το 31% των ερωτηθέντων.
«Βλέπω πολλές ομοιότητες ανάμεσα στη σημερινή κατάσταση της Ισπανίας και τα τεκταινόμενα στις αναδυόμενες αγορές τα τελευταία 20 χρόνια», υποστηρίζει ο Αλβάρο Τεξέιρα, επικεφαλής των αγορών μετοχών Λατινικής Αμερικής της Prebon Canada με έδρα το Τορόντο. Μεταξύ αυτών είναι «το υψηλό χρέος, η υψηλή ανεργία, και οι αυξανόμενες κοινωνικές πιέσεις» και ένα νόμισμα πολύ ισχυρό για την ισπανική οικονομία.
Εγκατάλειψη του ευρώ
Το 17% των συμμετεχόντων θεωρεί πιθανό ότι η Ισπανία θα υποχρεωθεί να φύγει από το ευρώ και να κόψει δικό της νόμισμα που θα τη βοηθήσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της οικονομίας της. Ο ένας στους 5 πιστεύει ότι το ίδιο θα κάνει και η Πορτογαλία.«Η κρίση αυτή αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα που οδηγεί στην ενδεχόμενη διάρρηξη της Ευρωζώνης», λέει ο Γουίλλιαμ Αστον Ριζ, αντιπρόεδρος του Tradition Asiel Securities, με έδρα τη Νέα Υόρκη. Οι επενδυτές της Ευρώπης μοιάζουν διχασμένοι σε ό,τι αφορά τη διεύθυνση της ΕΚΤ από τον Ζαν Κλοντ Τρισέ. Το 48% εξ αυτών τον αξιολογεί αρνητικά, ενώ το 46% θετικά. Οι υπόλοιποι δεν έχουν άποψη.Οι Αμερικανοί επενδυτές είναι οι πιο επικριτικοί έναντι του Τρισέ, με το 56% εξ αυτών να τον αξιολογεί αρνητικά. Στην Ασία με την άποψη αυτή συμφωνεί το 34% των συμμετεχόντων. Αντιθέτως, άνω των δύο τρίτων των επενδυτών παγκοσμίως επιδοκιμάζουν το έργο του προέδρου της αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας Μπεν Μπερνάνκι.
Ευάλωτες οι ΗΠΑ
Το πρόβλημα του χρέους που δοκιμάζει την Ευρώπη αναμένεται να πλήξει την αμερικανική οικονομία, σύμφωνα με ποσοστό άνω του 85% των επενδυτών και αναλυτών. Τα δύο τρίτα εξ αυτών όμως προσθέτουν ότι η ευρωπαϊκή αναταραχή δεν θα στείλει την Αμερική ξανά στην ύφεση.
Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010
Τι σημαίνει τραπεζική “πίστη”;
1. Τι σημαίνει τραπεζική “πίστη”;
Οι τράπεζες καταφέρνουν και κερδοσκοπούν, επειδή ακριβώς αμφισβητούν τα θεμέλια της δικής τους ύπαρξης. Κερδοσκοπούν, αμφισβητώντας οι ίδιες την έννοια της “πίστης”, πάνω στην οποία στηρίζεται η ίδια η τραπεζική λειτουργία. Τι σημαίνει τραπεζική “πίστη”; Ακριβώς αυτό το οποίο περιγράφει η ίδια η έννοια. Υπάρχει “πίστη” μεταξύ του δανειοδότη και του δανειοδοτούμενου.
Ο δανειοδοτούμενος απολαμβάνει a priori την εμπιστοσύνη της τράπεζας. Δεν χρειάζεται δηλαδή ν’ αποδείξει ότι είναι αξιόπιστος. Είναι αξιόπιστος από τη στιγμή που περνάει το κατώφλι της τράπεζας. Αν είναι αναξιόπιστος, θα το δείξει η “πορεία” της συνεργασίας και άρα θ’ αποδειχθεί εκ των υστέρων. Η αναξιοπιστία για την εύρυθμη τραπεζική λειτουργία είναι ένα φαινόμενο το οποίο εμφανίζεται …a posteriori. Υπάρχει δηλαδή δεδομένη η καλοπιστία μεταξύ των συμβαλλόμενων πλευρών. Υπάρχει εκ των προτέρων εμπιστοσύνη μεταξύ αυτών των πλευρών. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η τράπεζα “πιστεύει” πως αυτός ο οποίος μπαίνει στο κατάστημά της και παίρνει υπό μορφή δανείου τα χρήματά της είναι τίμιος και θα της τα επιστρέψει. Δεν έχει στόχο ούτε να της τα “φαει” κι ούτε θα τον κυνηγάει για να της τα επιστρέψει. Η τράπεζα “πιστεύει” ότι όλοι οι πελάτες είναι τίμιοι και τους αντιλαμβάνεται ως αξιόπιστους συνεργάτες της. Αυτό είναι η τραπεζική “πίστη”. Όλοι οι πολίτες είναι δυνάμει πελάτες της τράπεζας, γιατί όλοι έχουν την καλή “μαρτυρία”, η οποία βεβαιώνεται από την τραπεζική “πίστη”. Αυτή είναι η βάση της τραπεζικής λειτουργίας. “Πιστεύει” η τράπεζα σ’ αυτό το οποίο κάνεις και συμμετέχει στην όποια επενδυτική επιλογή σου. “Πιστεύεις” εσύ στην “πίστη” της τράπεζας και θεωρείς ότι σε βοηθάει στην προσπάθειά σου και ότι δεν σου στήνει παγίδα. Τα πάντα δηλαδή κινούνται μέσα σ’ ένα πνεύμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης, σεβασμού, ειλικρίνειας και βέβαια ισότητας σ’ ό,τι αφορά τις υποχρεώσεις. Άλλωστε η ίδια η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών έχει εκπονήσει και έχει δημοσιεύσει ένα κείμενο το οποίο τιτλοφορείται ως “Κώδικας Τραπεζικής Δεοντολογίας”. (Παράρτημα 5). Ο κώδικας αυτός έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι έχει εγκριθεί ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση της Ένωσης Τραπεζών της 12ης Μαρτίου 1997. Τι προβλέπει αυτός ο κώδικας; Στο άρθρο 2 λέει: ” Οι συναλλαγές κάθε τράπεζας με τους πελάτες της διέπονται από πνεύμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης και για τον λόγο αυτό επιδιώκεται πάντα, και από τα δύο μέρη, η ειλικρινής και συστηματική αλληλοενημέρωση για όλα τα θέματα που αφορούν τη μεταξύ τους σχέση”, και συνεχίζει στο άρθρο 3 “οι Τράπεζες κατά την διεξαγωγή των συναλλαγών παρέχουν, κατά περίπτωση τις απαραίτητες πληροφορίες με σαφήνεια, απλότητα και πληρότητα”.
2. Ποιοι αμφισβητούν αυτήν την “πίστη”;
Από πού ξεκινάει το φαινόμενο της τοκογλυφίας;Ποιοι αμφισβητούν τα θεμέλια της τραπεζικής λειτουργίας; Αυτοί οι οποίοι επωφελούνται από αυτήν και άρα οι ίδιες οι τράπεζες. Οι ίδιες οι τράπεζες, που έχουν ανάγκη από αυτήν την “πίστη”, προκειμένου να έλξουν τους πελάτες τους. Οι ίδιες οι τράπεζες, οι οποίες έχουν ανάγκη αυτήν την “πίστη”, για να εξασφαλίσουν τη νομιμότητα και να διαφοροποιούνται από τα παράνομα υπόγεια των κακοποιών τοκογλύφων. Το κράτος, που τους δίνει την άδεια να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους, βασίζεται στη διαβεβαίωσή τους ότι θα σέβονται την τραπεζική “πίστη”. Σε άλλη περίπτωση δεν τους αναγνωρίζει το δικαίωμα να λειτουργούν. Αυτό λέει το άρθρο 4 του νόμου 2076. Απαγορεύεται σε πρόσωπα ή σε επιχειρήσεις, που δεν αποτελούν πιστωτικά ιδρύματα, η κατ’ επάγγελμα αποδοχή καταθέσεων χρημάτων ή άλλων αξιών από το κοινό, καθώς και η κατ’ επάγγελμα χορήγηση δανείων. Το κράτος δηλαδή διαχωρίζει τα πιστωτικά ιδρύματα από τους κοινούς τοκογλύφους και οι τράπεζες είναι αυτές οι οποίες έχουν ανάγκη αυτόν τον διαχωρισμό. Οι ίδιες οι τράπεζες έχουν ανάγκη τον νόμο, όχι μόνον για να μπορούν να λειτουργούν, αλλά και για λόγους “εικόνας”. Το έχουν ανάγκη, για να μπορούν να έλκουν πελάτες, οι οποίοι δεν θα φοβούνται μήπως, περνώντας το κατώφλι τους, έρθουν αντιμέτωποι με συμμορίες ληστών και τοκογλύφων. Αυτήν όμως την κρατική “βεβαίωση”, την οποία έχουν απόλυτη ανάγκη, μπορούν να την εξασφαλίσουν μόνον για όσο διάστημα σέβονται τους κανόνες τις τραπεζικής “πίστης”. Πώς αποδεικνύεται ότι την τραπεζική “πίστη” την αμφισβητούν κατά πρώτο λόγο οι ίδιες οι τράπεζες; Από το γεγονός ότι, για να προχωρήσουν στην έκδοση ενός δανείου, ζητάνε εγγυήσεις σαν ν’ απευθύνονται σ’ έναν άνθρωπο ο οποίος είναι τουλάχιστον αναξιόπιστος αν όχι απατεώνας. Έναν άνθρωπο, που, αν δεν είναι απατεώνας, είναι σίγουρα βλάκας και θα χάσει τα χρήματά τους. Ένας βλάκας, ο οποίος, σε περίπτωση που θα πτωχεύσει, θα πρέπει τουλάχιστον να έχει εξασφαλίσει τα χρήματα της τράπεζας. Ένας βλάκας, που στην “αποτυχημένη” ζωή του δεν θα πρέπει να βλάψει την τράπεζα. Αυτό αποδεικνύει η εμμονή της τράπεζας να ζητάει υποθήκες, που τις περισσότερες φορές υπερβαίνουν το τετραπλάσιο ή το πενταπλάσιο της αξίας του δανείου του οποίου παραχωρεί. Τα ακόμα χειρότερα όμως είναι άλλα. Έστω ότι κατανοούμε την “αγωνία” της τράπεζας, προκειμένου να διασφαλίσει τα χρήματά της, τα οποία είναι και χρήματα των καταθετών της. Θα μπορούσε η τράπεζα, χωρίς ν’ αμφισβητεί την τραπεζική “πίστη”, να προσδιορίζει το ύψος των υποθηκών μόνο και μόνο για να δίνει ένα “κίνητρο” φόβου στους δανειολήπτες, προκειμένου αυτοί να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους. Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Η τράπεζα είναι κακόπιστη. Όμως, όταν είναι κακόπιστη, λειτουργεί παράνομα, εφόσον λειτουργεί σαν τους κοινούς τοκογλύφους. Οι τοκογλύφοι επενδύουν στο “θάνατο” και όχι στη “ζωή”. Οι τοκογλύφοι τρίβουν τα χέρια τους όταν οι “συνεργάτες” τους δεν μπορούν να επιστρέψουν τα δανεικά. Γιατί; Γιατί είναι η περιουσία που τους ενδιαφέρει και όχι η επιστροφή των δανείων και οι νόμιμοι τόκοι. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ τραπεζικής “πίστης” και τοκογλυφικής “απιστίας”. Η “πίστη” είναι όμως αυτή η οποία δίνει νομιμότητα στις τράπεζες, εφόσον σε άλλη περίπτωση θα έκαναν κι αυτές αυτό που κάνουν οι τοκογλύφοι. Θα αναζητούσαν θύματα σε σκοτεινές γωνίες και απρόσιτα υπόγεια. Αυτό που έκαναν κατά κύριο λόγο οι περισσότεροι από τους ιδρυτές των τραπεζών στα χρόνια τα “ηρωικά”. Οι καταχρηστικοί όροι αυτό ακριβώς αποδεικνύουν. Αποδεικνύουν την κακοπιστία της τράπεζας και άρα την παράνομη λειτουργία της, η οποία κρύβεται κάτω από την “προβιά” της νομιμότητας. Αποδεικνύουν ότι η τράπεζα προσπαθεί να επωφεληθεί από την αδυναμία του πελάτη της, προκειμένου να επωφεληθεί από τον οικονομικό του θάνατο. Η τράπεζα δεν αναζητεί πελάτες, για να πάρει μερίδιο από την επιτυχία τους. Η τράπεζα αναζητεί πελάτες, για ν’ αρπάξει λεία από το θάνατό τους. Η τράπεζα αναζητεί ανθρώπους που “πνίγονται”, για να τους πετάξει ένα σωτήριο “αμόνι”. Γίνεται ένας “βρόχος” θανάτου για τους πελάτες της και όχι ένα “πιάτο” τροφής για να συνεχίσουν αυτοί το δρόμο τους. Πώς αποδεικνύεται αυτό; Από τους εκβιαστικούς όρους τους οποίους θέτει προκειμένου να δανειοδοτήσει. Όρους, τους οποίους άνετα θα χαρακτηρίζαμε καταχρηστικούς, εφόσον αποκαλύπτουν τις κερδοσκοπικές προθέσεις της τράπεζας. Όρους, που αποκαλύπτουν ότι η συνεργασία τράπεζας και δανειολήπτη δεν είναι συνεργασία η οποία στηρίζεται στην “πίστη”, αλλά στην πονηριά και την κακοπιστία της τράπεζας. Τι σημαίνουν πρακτικά αυτά; Τα εξής απλά. Η τράπεζα έχει φροντίσει και την ώρα της αδυναμίας ή της ανάγκης του “συνεργάτη” της, τον βάζει να υπογράφει όρους που είτε αποδεικνύουν την κακοπιστία της είτε είναι παντελώς παράνομοι. Για παράδειγμα ένας από τους όρους του δανείου είναι η τύχη του σε περίπτωση που ο δανειολήπτης αδυνατεί να εξοφλήσει μια οποιαδήποτε δόση του δανείου. Η τράπεζα στην περίπτωση αυτήν έχει το δικαίωμα να καταγγέλλει μονομερώς τη σύμβαση, πράγμα παντελώς παράλογο και βέβαια παράνομο, εφόσον για την παρανομία του έχουν αποφανθεί την ελληνικά δικαστήρια. Απόφαση Εφετείου Αθηνών με αριθμό 5253/2003. Η τράπεζα στην περίπτωση αυτήν μετατρέπει το δάνειο σε ληξιπρόθεσμη οφειλή. Ζητάει από αυτόν ο οποίος αδυνατεί να εξοφλήσει μια δόση να εξοφλήσει το σύνολο του δανείου. Αυτή είναι η αποκάλυψη των προθέσεών της. Πρόθεσή της είναι να “κατασπαράξει” τον δανειολήπτη. Πρόθεσή της είναι να κατασπαράξει αυτόν που —πάνω στην αδυναμία του—αναγκάστηκε να υποθηκεύσει την περιουσία του, η οποία ήταν πολλαπλάσια της αξίας του δανείου. Υποθήκες τις οποίες συνυπέγραψε ο δανειολήπτης και στηριζόμενος στην τραπεζική “πίστη” δεν αμφισβήτησε τις καλές προθέσεις τις τράπεζας. Όταν λοιπόν γίνεται αυτό, δεν υπάρχει “πίστη”. Η τράπεζα απλά βιάζεται να εκμεταλλευτεί τη στιγμιαία αδυναμία του δανειολήπτη, προκειμένου να του πάρει την περιουσία. Στόχος της γίνεται να του πάρει το σπίτι.
3. Ποια είναι η συμπεριφορά της τράπεζας που επιβάλλεται από την τραπεζική “πίστη”;
Αν υπήρχε “πίστη”, θα υπήρχε από την πλευρά της συμπεριφορά συνεργάτη και όχι συμπεριφορά εκβιαστή τοκογλύφου. Τι θα γινόταν στην περίπτωση που για τον οποιονδήποτε λόγο ο δανειολήπτης δεν εξοφλούσε εμπρόθεσμα μια δόση του δανείου του; Η τράπεζα θα καλούσε τον πελάτη της και θα μελετούσε την περίπτωσή του. Θα καθόταν από κοινού και θα μελετούσαν την κατάσταση, εφόσον χρηματολήπτης και χρηματοδότης είναι συνέταιροι, καθώς προσβλέπουν στο κέρδος από το ίδιο κεφάλαιο. Θα καταλάβαινε αν αυτή η αδυναμία του συνεταίρου-πελάτη της είναι στιγμιαία ή όχι. Θα καταλάβαινε αν αυτός είχε πρόθεση να επιστρέψει τα χρήματα ή όχι. Ένας άνθρωπος, που “τρέχει” μια επιχείρηση μεγάλης αξίας, δεν έχει λόγο να χαλάει το “όνομά” του για ένα δάνειο. Από αυτήν τη μελέτη θα προέκυπτε η συμπεριφορά της και βέβαια οι συμβουλές της. Αυτά όλα η τραπεζική “πίστη” τα θεωρεί δεδομένα. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα έβαζε το πιστόλι στον “κρόταφο” του υποτιθέμενου συνεργάτη της. Αυτού, που, εξαιτίας της κοινής τους “πίστης”, τον εμπιστεύεται. Θα τον βοηθούσε σε περίπτωση που διέκρινε προοπτικές. Θα άλλαζε το ύψος των δόσεων στο διάστημα που ο “συνεργάτης” της αντιμετώπιζε οικονομική δυσκολία. Αυτό θα πει συνεργασία. Να ελαφρύνεις τις υποχρεώσεις του συνεργάτη σου μέχρι αυτός να ορθοποδήσει και να μπορέσει να καλύψει τις υποχρεώσεις του απέναντι σου. Να σέβεσαι την αδυναμία του, όταν αντιμετωπίζει πρόβλημα. Ακόμα και ο νόμος έχει αυτές τις “ευαισθησίες”. Ευαισθησίες, που δεν επέδειξαν οι τραπεζικοί υπάλληλοι, οι οποίοι σήμερα θέλουν να φορτώσουν τις συντάξεις τους στον ίδιο τον κόσμο που κατέστρεψαν. Ακόμα και ο νόμος αντιλαμβάνεται τα προβλήματα που μπορεί να έχει ένας συνεργάτης. Δεν σε αφήνει να τον αντιμετωπίσεις σαν εχθρό, αλλά ως φίλο που έχει πρόβλημα και γι’ αυτόν τον λόγο δεν μπορεί να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του. Νόμος 363 αστικού κώδικα προβλέπει ότι ο δανειολήπτης απαλλάσσεται από την οφειλή όταν του παρουσιαστεί σοβαρό πρόβλημα υγείας. Αυτό το οποίο έχει σημασία είναι το εξής: Όταν υπάρχει “πίστη” και άρα εμπιστοσύνη, δεν υπάρχει περίπτωση να αδικηθεί η τράπεζα, γιατί απλούστατα έχει τις δυνατότητες να ελέγχει την κατάσταση. Είναι εύκολο να καταλάβεις από τις δραστηριότητες κάποιου ποιες είναι οι προθέσεις του. Είναι εύκολο να καταλάβεις αν είναι κακόβουλος ή αν αντιμετωπίζει πραγματικό πρόβλημα. Γιατί είναι εύκολο; Γιατί η τράπεζα μπορεί να δει τι έχει κάνει ο πελάτης της με τα χρήματά της. Αν επενδύει και περιμένει την απόδοση των επενδύσεων, δεν είναι κακόβουλος. Αν η απόδοση καθυστερεί για λόγους που δεν μπορεί να τους ελέγξει ο ίδιος, δεν αλλάζει η εικόνα της αξιοπιστίας του. Αν ο πελάτης δεν επενδύει, δεν υπάρχει περίπτωση είσπραξης απόδοσης και αυτό είναι απόδειξη κακοπιστίας. Αν με τα χρήματα της τράπεζας αγοράζει αυτοκίνητα και κάνει “μεγάλη” ζωή, είναι αναξιόπιστος. Όταν λοιπόν υπάρχει τραπεζική “πίστη” και αντιμετωπίζει ο ένας τον άλλο με τον δέοντα σεβασμό και εκτίμηση είναι εύκολη η συνεργασία. Όταν αυτή δεν υπάρχει, γίνεται αυτό το οποίο γίνεται σήμερα. Περιμένεις το θύμα σου στη “γωνία”, ώστε στην πρώτη ευκαιρία να το “πυροβολήσεις”. “Πυροβολείς” αυτόν που υποτίθεται είναι συνεργάτης, όταν στην πρώτη του δυσκολία τού ζητάς το σύνολο του δανείου. Στηρίζεσαι στο γεγονός ότι είναι αδύναμος. Ότι δεν θα προλάβει να καλύψει τις υποχρεώσεις του εμπρόθεσμα. Του βάζεις μια “χειροβομβίδα” στα χέρια και παρακαλάς να μην προλάβει να την ξεφορτωθεί, για να σκάσει στα χέρια του. Αυτό ακριβώς κάνουν οι τράπεζες. Δίνουν δάνεια-χειροβομβίδες και κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μην προλάβουν οι πελάτες τους να τις ξεφορτωθούν από πάνω τους. Ακόμα κι όταν αργεί η ώρα της “έκρηξης”, αυτές σπεύδουν να την επιταχύνουν. Δεν εξηγείται αλλιώς. Όταν ο άλλος δεν μπορεί να είναι συνεπής σε μια δόση ενός δανείου, μπορεί να το αποπληρώσει στο σύνολό του; Αυτό δεν είναι “πίστη”. Αυτό είναι εγκληματική κακοπιστία, που στόχο έχει την τοκογλυφία.
4. Ποιος όρος των δανείων αποδεικνύει την τοκογλυφία των τραπεζών;
Με βάση τον νόμο περί τοκογλυφίας, υπάρχει τοκογλυφία, όταν υπάρχει εκβιασμός πάνω στην αδυναμία του δανειολήπτη. Εκβιασμός υπάρχει, όταν υπάρχει ανάμεσα στους όρους του δανείου και ο όρος για την ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥ. Τι είναι αυτός ο όρος; Καθαρός εκβιασμός. Η τράπεζα απειλεί με προγράμματα πλειστηριασμών τους πελάτες της, που για τον οποιονδήποτε λόγο δεν μπορούν τη δεδομένη στιγμή να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους. Από τη στιγμή που μπορεί για μια καθυστερημένη δόση να μετατρέψει σε ληξιπρόθεσμη οφειλή το σύνολο του υπολοίπου χρέους, είναι εύκολο να τρομοκρατεί τους πελάτες της. Γιατί μιλάμε για εκβιασμό; Γιατί, πάνω στην αδυναμία και στο φόβο του δανειολήπτη θα στηριχθεί, για να του αποσπάσει την υπογραφή του για την αναγνώριση του υπολοίπου. Θα τον εκβιάσει και θα τον τρομοκρατήσει σε βαθμό ν’ αναγνωρίζει όπως-όπως τα όσα θεωρεί η τράπεζα αυθαίρετα ότι της χρωστάει. Δεν θα του δώσει καθόλου χρόνο ν’ αντιμετωπίσει την κατάσταση και θα του αποσπάσει την ενυπόγραφη “ομολογία” του. Από εκεί και πέρα “δένει” τις προηγούμενες αυθαιρεσίες της με την υπογραφή του θύματός της. Κλείνει έναν “κύκλο” αυθαιρεσιών και ξεκινάει από την αρχή έναν νέο. Με τον τρόπο αυτόν “διαγράφει” τις δικές τις προηγούμενες παρανομίες (έξοδα φακέλου, πανωτόκια, τιμωρίες κλπ.) και τις εμφανίζει σαν νέα παροχή. Με την υπογραφή του ο πελάτης αναγνωρίζει τα χρέη του σαν νέα παροχή της τράπεζας και ξεκινάει νέο κύκλο υποχρεώσεων από νέα αφετηρία. Αυτό είναι το ζητούμενο για την τράπεζα. Κάθε φορά που ο πελάτης της θα βρίσκεται σε δύσκολη θέση υπό το κράτος του φόβου και υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου, θα νομιμοποιεί όλες τις αυθαιρεσίες της και θα ξεκινάει από την αρχή, μέχρι να οδηγηθεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή. Σ’ αυτό το σημείο μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης γιατί μιλάμε καθαρά για τοκογλυφία. Στο άρθρο 404 του αστικού κώδικα περιγράφεται επαρκώς το τι είναι η τοκογλυφία. Τι λεει αυτό το άρθρο; Ό,τι λέμε κι εμείς στην προηγούμενη παράγραφο. Άρθρο 404.-1.Όποιος σε δικαιοπραξία για την παροχή οποιασδήποτε πίστωσης, ανανέωσής της ή παράταση προθεσμίας πληρωμής εκμεταλλεύεται την ανάγκη, την πνευματική αδυναμία, την κουφότητα, την απειρία ή την ψυχική έξαψη εκείνου που παίρνει την πίστωση, συνομολογώντας ή παίρνοντας για τον εαυτό του ή για τρίτον περιουσιακά ωφελήματα, που ανάλογα με τις ειδικές περιστάσεις είναι προφανώς δυσανάλογα προς την παροχή του υπαιτίου, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινή. Ο ίδιος νόμος στις επόμενες παραγράφους του περιγράφει τις ποινές και βέβαια τα πρόσωπα που φέρουν την ευθύνη. Στην περίπτωση κατά την οποία ο τοκογλύφος είναι νομικό πρόσωπο, όπως συμβαίνει με τις τράπεζες, την ποινική ευθύνη τη φέρουν οι διοικητές και οι διευθυντές τους. Οι τράπεζες με τον καταχρηστικό και καταδικασμένο όρο της δυνατότητας μονομερούς καταγγελίας της σύμβασης —λόγω καθυστέρησης δόσης— καταφέρνουν κι εκβιάζουν τα θύματά τους. Με τον τρόπο αυτόν κάνουν καταχρηστικό και τον όρο της αναγνώρισης υπολοίπου, εφόσον είναι ένας όρος ο οποίος προκύπτει από αυτόν τον εκβιασμό. Με την απειλή της κατάσχεσης της περιουσίας τους καταφέρνουν και τους αποσπούν τις υπογραφές τους. Τους προκαλούν ψυχική έξαψη και αυτό απαγορεύεται από τον νόμο. Τι σημαίνει ψυχική έξαψη; Ψυχική έξαψη είναι η υπερδιέγερση του θύματος η επιφέρουσα θόλωση της συνείδησης και περιέχουσαν πρόσφορο έδαφος για εκμετάλλευση. (Δ. Καρανίκας Γ’ σελ. 619). Από τη στιγμή λοιπόν που υπάρχει αυτός ο όρος στα δάνεια, μπορεί κάποιος να κατηγορήσει τις τράπεζες για κατ’ επάγγελμα τέλεση της τοκογλυφίας. Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης ότι ο νόμος γνωρίζει ακριβώς τι συμβαίνει και γι’ αυτό φροντίζει εκ των προτέρων να τα ελέγχει. Επειδή ακριβώς υπάρχει πάντα η πιθανότητα να μπουν οι τράπεζες στον πειρασμό της τοκογλυφίας, αναγκάζονται να δηλώσουν στα καταστατικά της ίδρυσής τους ότι δεν θα ασκούν τοκογλυφική δραστηριότητα. Αναγκάζονται ν’ αποδεχθούν την έννοια της τοκογλυφίας όπως την περιγράφει ο νόμος και όχι όπως την αντιλαμβάνονται οι ίδιες. Ο νόμος δηλαδή δεν αφήνει τίποτε αφηρημένο και καλή τη πίστη. Ο νόμος θέλει να υπάρχει συνεργασία μεταξύ τραπεζών και πολιτών. Γιατί; Γιατί αυτή η συνεργασία ευνοεί το κοινωνικό σύνολο. Από αυτήν τη συνεργασία δημιουργείται ανάπτυξη. Δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας. Ισχυροποιούνται τα εθνικά συμφέροντα μέσω μιας ακμάζουσας οικονομίας, η οποία για την ανάπτυξή της απαιτεί επενδύσεις. Πάνω σ’ αυτές τις ανάγκες αναλαμβάνει τον ρόλο του προστάτη των σχέσεων μεταξύ δανειοδοτών και δανειζόμενων. Γι’ αυτόν τον λόγο επιβάλει στις τράπεζες να αντιμετωπίζουν τους πελάτες τους ως συνεργάτες τους και όχι σαν “λεία” τους.
Οι τράπεζες καταφέρνουν και κερδοσκοπούν, επειδή ακριβώς αμφισβητούν τα θεμέλια της δικής τους ύπαρξης. Κερδοσκοπούν, αμφισβητώντας οι ίδιες την έννοια της “πίστης”, πάνω στην οποία στηρίζεται η ίδια η τραπεζική λειτουργία. Τι σημαίνει τραπεζική “πίστη”; Ακριβώς αυτό το οποίο περιγράφει η ίδια η έννοια. Υπάρχει “πίστη” μεταξύ του δανειοδότη και του δανειοδοτούμενου.
Ο δανειοδοτούμενος απολαμβάνει a priori την εμπιστοσύνη της τράπεζας. Δεν χρειάζεται δηλαδή ν’ αποδείξει ότι είναι αξιόπιστος. Είναι αξιόπιστος από τη στιγμή που περνάει το κατώφλι της τράπεζας. Αν είναι αναξιόπιστος, θα το δείξει η “πορεία” της συνεργασίας και άρα θ’ αποδειχθεί εκ των υστέρων. Η αναξιοπιστία για την εύρυθμη τραπεζική λειτουργία είναι ένα φαινόμενο το οποίο εμφανίζεται …a posteriori. Υπάρχει δηλαδή δεδομένη η καλοπιστία μεταξύ των συμβαλλόμενων πλευρών. Υπάρχει εκ των προτέρων εμπιστοσύνη μεταξύ αυτών των πλευρών. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η τράπεζα “πιστεύει” πως αυτός ο οποίος μπαίνει στο κατάστημά της και παίρνει υπό μορφή δανείου τα χρήματά της είναι τίμιος και θα της τα επιστρέψει. Δεν έχει στόχο ούτε να της τα “φαει” κι ούτε θα τον κυνηγάει για να της τα επιστρέψει. Η τράπεζα “πιστεύει” ότι όλοι οι πελάτες είναι τίμιοι και τους αντιλαμβάνεται ως αξιόπιστους συνεργάτες της. Αυτό είναι η τραπεζική “πίστη”. Όλοι οι πολίτες είναι δυνάμει πελάτες της τράπεζας, γιατί όλοι έχουν την καλή “μαρτυρία”, η οποία βεβαιώνεται από την τραπεζική “πίστη”. Αυτή είναι η βάση της τραπεζικής λειτουργίας. “Πιστεύει” η τράπεζα σ’ αυτό το οποίο κάνεις και συμμετέχει στην όποια επενδυτική επιλογή σου. “Πιστεύεις” εσύ στην “πίστη” της τράπεζας και θεωρείς ότι σε βοηθάει στην προσπάθειά σου και ότι δεν σου στήνει παγίδα. Τα πάντα δηλαδή κινούνται μέσα σ’ ένα πνεύμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης, σεβασμού, ειλικρίνειας και βέβαια ισότητας σ’ ό,τι αφορά τις υποχρεώσεις. Άλλωστε η ίδια η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών έχει εκπονήσει και έχει δημοσιεύσει ένα κείμενο το οποίο τιτλοφορείται ως “Κώδικας Τραπεζικής Δεοντολογίας”. (Παράρτημα 5). Ο κώδικας αυτός έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι έχει εγκριθεί ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση της Ένωσης Τραπεζών της 12ης Μαρτίου 1997. Τι προβλέπει αυτός ο κώδικας; Στο άρθρο 2 λέει: ” Οι συναλλαγές κάθε τράπεζας με τους πελάτες της διέπονται από πνεύμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης και για τον λόγο αυτό επιδιώκεται πάντα, και από τα δύο μέρη, η ειλικρινής και συστηματική αλληλοενημέρωση για όλα τα θέματα που αφορούν τη μεταξύ τους σχέση”, και συνεχίζει στο άρθρο 3 “οι Τράπεζες κατά την διεξαγωγή των συναλλαγών παρέχουν, κατά περίπτωση τις απαραίτητες πληροφορίες με σαφήνεια, απλότητα και πληρότητα”.
2. Ποιοι αμφισβητούν αυτήν την “πίστη”;
Από πού ξεκινάει το φαινόμενο της τοκογλυφίας;Ποιοι αμφισβητούν τα θεμέλια της τραπεζικής λειτουργίας; Αυτοί οι οποίοι επωφελούνται από αυτήν και άρα οι ίδιες οι τράπεζες. Οι ίδιες οι τράπεζες, που έχουν ανάγκη από αυτήν την “πίστη”, προκειμένου να έλξουν τους πελάτες τους. Οι ίδιες οι τράπεζες, οι οποίες έχουν ανάγκη αυτήν την “πίστη”, για να εξασφαλίσουν τη νομιμότητα και να διαφοροποιούνται από τα παράνομα υπόγεια των κακοποιών τοκογλύφων. Το κράτος, που τους δίνει την άδεια να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους, βασίζεται στη διαβεβαίωσή τους ότι θα σέβονται την τραπεζική “πίστη”. Σε άλλη περίπτωση δεν τους αναγνωρίζει το δικαίωμα να λειτουργούν. Αυτό λέει το άρθρο 4 του νόμου 2076. Απαγορεύεται σε πρόσωπα ή σε επιχειρήσεις, που δεν αποτελούν πιστωτικά ιδρύματα, η κατ’ επάγγελμα αποδοχή καταθέσεων χρημάτων ή άλλων αξιών από το κοινό, καθώς και η κατ’ επάγγελμα χορήγηση δανείων. Το κράτος δηλαδή διαχωρίζει τα πιστωτικά ιδρύματα από τους κοινούς τοκογλύφους και οι τράπεζες είναι αυτές οι οποίες έχουν ανάγκη αυτόν τον διαχωρισμό. Οι ίδιες οι τράπεζες έχουν ανάγκη τον νόμο, όχι μόνον για να μπορούν να λειτουργούν, αλλά και για λόγους “εικόνας”. Το έχουν ανάγκη, για να μπορούν να έλκουν πελάτες, οι οποίοι δεν θα φοβούνται μήπως, περνώντας το κατώφλι τους, έρθουν αντιμέτωποι με συμμορίες ληστών και τοκογλύφων. Αυτήν όμως την κρατική “βεβαίωση”, την οποία έχουν απόλυτη ανάγκη, μπορούν να την εξασφαλίσουν μόνον για όσο διάστημα σέβονται τους κανόνες τις τραπεζικής “πίστης”. Πώς αποδεικνύεται ότι την τραπεζική “πίστη” την αμφισβητούν κατά πρώτο λόγο οι ίδιες οι τράπεζες; Από το γεγονός ότι, για να προχωρήσουν στην έκδοση ενός δανείου, ζητάνε εγγυήσεις σαν ν’ απευθύνονται σ’ έναν άνθρωπο ο οποίος είναι τουλάχιστον αναξιόπιστος αν όχι απατεώνας. Έναν άνθρωπο, που, αν δεν είναι απατεώνας, είναι σίγουρα βλάκας και θα χάσει τα χρήματά τους. Ένας βλάκας, ο οποίος, σε περίπτωση που θα πτωχεύσει, θα πρέπει τουλάχιστον να έχει εξασφαλίσει τα χρήματα της τράπεζας. Ένας βλάκας, που στην “αποτυχημένη” ζωή του δεν θα πρέπει να βλάψει την τράπεζα. Αυτό αποδεικνύει η εμμονή της τράπεζας να ζητάει υποθήκες, που τις περισσότερες φορές υπερβαίνουν το τετραπλάσιο ή το πενταπλάσιο της αξίας του δανείου του οποίου παραχωρεί. Τα ακόμα χειρότερα όμως είναι άλλα. Έστω ότι κατανοούμε την “αγωνία” της τράπεζας, προκειμένου να διασφαλίσει τα χρήματά της, τα οποία είναι και χρήματα των καταθετών της. Θα μπορούσε η τράπεζα, χωρίς ν’ αμφισβητεί την τραπεζική “πίστη”, να προσδιορίζει το ύψος των υποθηκών μόνο και μόνο για να δίνει ένα “κίνητρο” φόβου στους δανειολήπτες, προκειμένου αυτοί να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους. Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Η τράπεζα είναι κακόπιστη. Όμως, όταν είναι κακόπιστη, λειτουργεί παράνομα, εφόσον λειτουργεί σαν τους κοινούς τοκογλύφους. Οι τοκογλύφοι επενδύουν στο “θάνατο” και όχι στη “ζωή”. Οι τοκογλύφοι τρίβουν τα χέρια τους όταν οι “συνεργάτες” τους δεν μπορούν να επιστρέψουν τα δανεικά. Γιατί; Γιατί είναι η περιουσία που τους ενδιαφέρει και όχι η επιστροφή των δανείων και οι νόμιμοι τόκοι. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ τραπεζικής “πίστης” και τοκογλυφικής “απιστίας”. Η “πίστη” είναι όμως αυτή η οποία δίνει νομιμότητα στις τράπεζες, εφόσον σε άλλη περίπτωση θα έκαναν κι αυτές αυτό που κάνουν οι τοκογλύφοι. Θα αναζητούσαν θύματα σε σκοτεινές γωνίες και απρόσιτα υπόγεια. Αυτό που έκαναν κατά κύριο λόγο οι περισσότεροι από τους ιδρυτές των τραπεζών στα χρόνια τα “ηρωικά”. Οι καταχρηστικοί όροι αυτό ακριβώς αποδεικνύουν. Αποδεικνύουν την κακοπιστία της τράπεζας και άρα την παράνομη λειτουργία της, η οποία κρύβεται κάτω από την “προβιά” της νομιμότητας. Αποδεικνύουν ότι η τράπεζα προσπαθεί να επωφεληθεί από την αδυναμία του πελάτη της, προκειμένου να επωφεληθεί από τον οικονομικό του θάνατο. Η τράπεζα δεν αναζητεί πελάτες, για να πάρει μερίδιο από την επιτυχία τους. Η τράπεζα αναζητεί πελάτες, για ν’ αρπάξει λεία από το θάνατό τους. Η τράπεζα αναζητεί ανθρώπους που “πνίγονται”, για να τους πετάξει ένα σωτήριο “αμόνι”. Γίνεται ένας “βρόχος” θανάτου για τους πελάτες της και όχι ένα “πιάτο” τροφής για να συνεχίσουν αυτοί το δρόμο τους. Πώς αποδεικνύεται αυτό; Από τους εκβιαστικούς όρους τους οποίους θέτει προκειμένου να δανειοδοτήσει. Όρους, τους οποίους άνετα θα χαρακτηρίζαμε καταχρηστικούς, εφόσον αποκαλύπτουν τις κερδοσκοπικές προθέσεις της τράπεζας. Όρους, που αποκαλύπτουν ότι η συνεργασία τράπεζας και δανειολήπτη δεν είναι συνεργασία η οποία στηρίζεται στην “πίστη”, αλλά στην πονηριά και την κακοπιστία της τράπεζας. Τι σημαίνουν πρακτικά αυτά; Τα εξής απλά. Η τράπεζα έχει φροντίσει και την ώρα της αδυναμίας ή της ανάγκης του “συνεργάτη” της, τον βάζει να υπογράφει όρους που είτε αποδεικνύουν την κακοπιστία της είτε είναι παντελώς παράνομοι. Για παράδειγμα ένας από τους όρους του δανείου είναι η τύχη του σε περίπτωση που ο δανειολήπτης αδυνατεί να εξοφλήσει μια οποιαδήποτε δόση του δανείου. Η τράπεζα στην περίπτωση αυτήν έχει το δικαίωμα να καταγγέλλει μονομερώς τη σύμβαση, πράγμα παντελώς παράλογο και βέβαια παράνομο, εφόσον για την παρανομία του έχουν αποφανθεί την ελληνικά δικαστήρια. Απόφαση Εφετείου Αθηνών με αριθμό 5253/2003. Η τράπεζα στην περίπτωση αυτήν μετατρέπει το δάνειο σε ληξιπρόθεσμη οφειλή. Ζητάει από αυτόν ο οποίος αδυνατεί να εξοφλήσει μια δόση να εξοφλήσει το σύνολο του δανείου. Αυτή είναι η αποκάλυψη των προθέσεών της. Πρόθεσή της είναι να “κατασπαράξει” τον δανειολήπτη. Πρόθεσή της είναι να κατασπαράξει αυτόν που —πάνω στην αδυναμία του—αναγκάστηκε να υποθηκεύσει την περιουσία του, η οποία ήταν πολλαπλάσια της αξίας του δανείου. Υποθήκες τις οποίες συνυπέγραψε ο δανειολήπτης και στηριζόμενος στην τραπεζική “πίστη” δεν αμφισβήτησε τις καλές προθέσεις τις τράπεζας. Όταν λοιπόν γίνεται αυτό, δεν υπάρχει “πίστη”. Η τράπεζα απλά βιάζεται να εκμεταλλευτεί τη στιγμιαία αδυναμία του δανειολήπτη, προκειμένου να του πάρει την περιουσία. Στόχος της γίνεται να του πάρει το σπίτι.
3. Ποια είναι η συμπεριφορά της τράπεζας που επιβάλλεται από την τραπεζική “πίστη”;
Αν υπήρχε “πίστη”, θα υπήρχε από την πλευρά της συμπεριφορά συνεργάτη και όχι συμπεριφορά εκβιαστή τοκογλύφου. Τι θα γινόταν στην περίπτωση που για τον οποιονδήποτε λόγο ο δανειολήπτης δεν εξοφλούσε εμπρόθεσμα μια δόση του δανείου του; Η τράπεζα θα καλούσε τον πελάτη της και θα μελετούσε την περίπτωσή του. Θα καθόταν από κοινού και θα μελετούσαν την κατάσταση, εφόσον χρηματολήπτης και χρηματοδότης είναι συνέταιροι, καθώς προσβλέπουν στο κέρδος από το ίδιο κεφάλαιο. Θα καταλάβαινε αν αυτή η αδυναμία του συνεταίρου-πελάτη της είναι στιγμιαία ή όχι. Θα καταλάβαινε αν αυτός είχε πρόθεση να επιστρέψει τα χρήματα ή όχι. Ένας άνθρωπος, που “τρέχει” μια επιχείρηση μεγάλης αξίας, δεν έχει λόγο να χαλάει το “όνομά” του για ένα δάνειο. Από αυτήν τη μελέτη θα προέκυπτε η συμπεριφορά της και βέβαια οι συμβουλές της. Αυτά όλα η τραπεζική “πίστη” τα θεωρεί δεδομένα. Σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα έβαζε το πιστόλι στον “κρόταφο” του υποτιθέμενου συνεργάτη της. Αυτού, που, εξαιτίας της κοινής τους “πίστης”, τον εμπιστεύεται. Θα τον βοηθούσε σε περίπτωση που διέκρινε προοπτικές. Θα άλλαζε το ύψος των δόσεων στο διάστημα που ο “συνεργάτης” της αντιμετώπιζε οικονομική δυσκολία. Αυτό θα πει συνεργασία. Να ελαφρύνεις τις υποχρεώσεις του συνεργάτη σου μέχρι αυτός να ορθοποδήσει και να μπορέσει να καλύψει τις υποχρεώσεις του απέναντι σου. Να σέβεσαι την αδυναμία του, όταν αντιμετωπίζει πρόβλημα. Ακόμα και ο νόμος έχει αυτές τις “ευαισθησίες”. Ευαισθησίες, που δεν επέδειξαν οι τραπεζικοί υπάλληλοι, οι οποίοι σήμερα θέλουν να φορτώσουν τις συντάξεις τους στον ίδιο τον κόσμο που κατέστρεψαν. Ακόμα και ο νόμος αντιλαμβάνεται τα προβλήματα που μπορεί να έχει ένας συνεργάτης. Δεν σε αφήνει να τον αντιμετωπίσεις σαν εχθρό, αλλά ως φίλο που έχει πρόβλημα και γι’ αυτόν τον λόγο δεν μπορεί να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του. Νόμος 363 αστικού κώδικα προβλέπει ότι ο δανειολήπτης απαλλάσσεται από την οφειλή όταν του παρουσιαστεί σοβαρό πρόβλημα υγείας. Αυτό το οποίο έχει σημασία είναι το εξής: Όταν υπάρχει “πίστη” και άρα εμπιστοσύνη, δεν υπάρχει περίπτωση να αδικηθεί η τράπεζα, γιατί απλούστατα έχει τις δυνατότητες να ελέγχει την κατάσταση. Είναι εύκολο να καταλάβεις από τις δραστηριότητες κάποιου ποιες είναι οι προθέσεις του. Είναι εύκολο να καταλάβεις αν είναι κακόβουλος ή αν αντιμετωπίζει πραγματικό πρόβλημα. Γιατί είναι εύκολο; Γιατί η τράπεζα μπορεί να δει τι έχει κάνει ο πελάτης της με τα χρήματά της. Αν επενδύει και περιμένει την απόδοση των επενδύσεων, δεν είναι κακόβουλος. Αν η απόδοση καθυστερεί για λόγους που δεν μπορεί να τους ελέγξει ο ίδιος, δεν αλλάζει η εικόνα της αξιοπιστίας του. Αν ο πελάτης δεν επενδύει, δεν υπάρχει περίπτωση είσπραξης απόδοσης και αυτό είναι απόδειξη κακοπιστίας. Αν με τα χρήματα της τράπεζας αγοράζει αυτοκίνητα και κάνει “μεγάλη” ζωή, είναι αναξιόπιστος. Όταν λοιπόν υπάρχει τραπεζική “πίστη” και αντιμετωπίζει ο ένας τον άλλο με τον δέοντα σεβασμό και εκτίμηση είναι εύκολη η συνεργασία. Όταν αυτή δεν υπάρχει, γίνεται αυτό το οποίο γίνεται σήμερα. Περιμένεις το θύμα σου στη “γωνία”, ώστε στην πρώτη ευκαιρία να το “πυροβολήσεις”. “Πυροβολείς” αυτόν που υποτίθεται είναι συνεργάτης, όταν στην πρώτη του δυσκολία τού ζητάς το σύνολο του δανείου. Στηρίζεσαι στο γεγονός ότι είναι αδύναμος. Ότι δεν θα προλάβει να καλύψει τις υποχρεώσεις του εμπρόθεσμα. Του βάζεις μια “χειροβομβίδα” στα χέρια και παρακαλάς να μην προλάβει να την ξεφορτωθεί, για να σκάσει στα χέρια του. Αυτό ακριβώς κάνουν οι τράπεζες. Δίνουν δάνεια-χειροβομβίδες και κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μην προλάβουν οι πελάτες τους να τις ξεφορτωθούν από πάνω τους. Ακόμα κι όταν αργεί η ώρα της “έκρηξης”, αυτές σπεύδουν να την επιταχύνουν. Δεν εξηγείται αλλιώς. Όταν ο άλλος δεν μπορεί να είναι συνεπής σε μια δόση ενός δανείου, μπορεί να το αποπληρώσει στο σύνολό του; Αυτό δεν είναι “πίστη”. Αυτό είναι εγκληματική κακοπιστία, που στόχο έχει την τοκογλυφία.
4. Ποιος όρος των δανείων αποδεικνύει την τοκογλυφία των τραπεζών;
Με βάση τον νόμο περί τοκογλυφίας, υπάρχει τοκογλυφία, όταν υπάρχει εκβιασμός πάνω στην αδυναμία του δανειολήπτη. Εκβιασμός υπάρχει, όταν υπάρχει ανάμεσα στους όρους του δανείου και ο όρος για την ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥ. Τι είναι αυτός ο όρος; Καθαρός εκβιασμός. Η τράπεζα απειλεί με προγράμματα πλειστηριασμών τους πελάτες της, που για τον οποιονδήποτε λόγο δεν μπορούν τη δεδομένη στιγμή να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους. Από τη στιγμή που μπορεί για μια καθυστερημένη δόση να μετατρέψει σε ληξιπρόθεσμη οφειλή το σύνολο του υπολοίπου χρέους, είναι εύκολο να τρομοκρατεί τους πελάτες της. Γιατί μιλάμε για εκβιασμό; Γιατί, πάνω στην αδυναμία και στο φόβο του δανειολήπτη θα στηριχθεί, για να του αποσπάσει την υπογραφή του για την αναγνώριση του υπολοίπου. Θα τον εκβιάσει και θα τον τρομοκρατήσει σε βαθμό ν’ αναγνωρίζει όπως-όπως τα όσα θεωρεί η τράπεζα αυθαίρετα ότι της χρωστάει. Δεν θα του δώσει καθόλου χρόνο ν’ αντιμετωπίσει την κατάσταση και θα του αποσπάσει την ενυπόγραφη “ομολογία” του. Από εκεί και πέρα “δένει” τις προηγούμενες αυθαιρεσίες της με την υπογραφή του θύματός της. Κλείνει έναν “κύκλο” αυθαιρεσιών και ξεκινάει από την αρχή έναν νέο. Με τον τρόπο αυτόν “διαγράφει” τις δικές τις προηγούμενες παρανομίες (έξοδα φακέλου, πανωτόκια, τιμωρίες κλπ.) και τις εμφανίζει σαν νέα παροχή. Με την υπογραφή του ο πελάτης αναγνωρίζει τα χρέη του σαν νέα παροχή της τράπεζας και ξεκινάει νέο κύκλο υποχρεώσεων από νέα αφετηρία. Αυτό είναι το ζητούμενο για την τράπεζα. Κάθε φορά που ο πελάτης της θα βρίσκεται σε δύσκολη θέση υπό το κράτος του φόβου και υπό την ασφυκτική πίεση του χρόνου, θα νομιμοποιεί όλες τις αυθαιρεσίες της και θα ξεκινάει από την αρχή, μέχρι να οδηγηθεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή. Σ’ αυτό το σημείο μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης γιατί μιλάμε καθαρά για τοκογλυφία. Στο άρθρο 404 του αστικού κώδικα περιγράφεται επαρκώς το τι είναι η τοκογλυφία. Τι λεει αυτό το άρθρο; Ό,τι λέμε κι εμείς στην προηγούμενη παράγραφο. Άρθρο 404.-1.Όποιος σε δικαιοπραξία για την παροχή οποιασδήποτε πίστωσης, ανανέωσής της ή παράταση προθεσμίας πληρωμής εκμεταλλεύεται την ανάγκη, την πνευματική αδυναμία, την κουφότητα, την απειρία ή την ψυχική έξαψη εκείνου που παίρνει την πίστωση, συνομολογώντας ή παίρνοντας για τον εαυτό του ή για τρίτον περιουσιακά ωφελήματα, που ανάλογα με τις ειδικές περιστάσεις είναι προφανώς δυσανάλογα προς την παροχή του υπαιτίου, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινή. Ο ίδιος νόμος στις επόμενες παραγράφους του περιγράφει τις ποινές και βέβαια τα πρόσωπα που φέρουν την ευθύνη. Στην περίπτωση κατά την οποία ο τοκογλύφος είναι νομικό πρόσωπο, όπως συμβαίνει με τις τράπεζες, την ποινική ευθύνη τη φέρουν οι διοικητές και οι διευθυντές τους. Οι τράπεζες με τον καταχρηστικό και καταδικασμένο όρο της δυνατότητας μονομερούς καταγγελίας της σύμβασης —λόγω καθυστέρησης δόσης— καταφέρνουν κι εκβιάζουν τα θύματά τους. Με τον τρόπο αυτόν κάνουν καταχρηστικό και τον όρο της αναγνώρισης υπολοίπου, εφόσον είναι ένας όρος ο οποίος προκύπτει από αυτόν τον εκβιασμό. Με την απειλή της κατάσχεσης της περιουσίας τους καταφέρνουν και τους αποσπούν τις υπογραφές τους. Τους προκαλούν ψυχική έξαψη και αυτό απαγορεύεται από τον νόμο. Τι σημαίνει ψυχική έξαψη; Ψυχική έξαψη είναι η υπερδιέγερση του θύματος η επιφέρουσα θόλωση της συνείδησης και περιέχουσαν πρόσφορο έδαφος για εκμετάλλευση. (Δ. Καρανίκας Γ’ σελ. 619). Από τη στιγμή λοιπόν που υπάρχει αυτός ο όρος στα δάνεια, μπορεί κάποιος να κατηγορήσει τις τράπεζες για κατ’ επάγγελμα τέλεση της τοκογλυφίας. Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης ότι ο νόμος γνωρίζει ακριβώς τι συμβαίνει και γι’ αυτό φροντίζει εκ των προτέρων να τα ελέγχει. Επειδή ακριβώς υπάρχει πάντα η πιθανότητα να μπουν οι τράπεζες στον πειρασμό της τοκογλυφίας, αναγκάζονται να δηλώσουν στα καταστατικά της ίδρυσής τους ότι δεν θα ασκούν τοκογλυφική δραστηριότητα. Αναγκάζονται ν’ αποδεχθούν την έννοια της τοκογλυφίας όπως την περιγράφει ο νόμος και όχι όπως την αντιλαμβάνονται οι ίδιες. Ο νόμος δηλαδή δεν αφήνει τίποτε αφηρημένο και καλή τη πίστη. Ο νόμος θέλει να υπάρχει συνεργασία μεταξύ τραπεζών και πολιτών. Γιατί; Γιατί αυτή η συνεργασία ευνοεί το κοινωνικό σύνολο. Από αυτήν τη συνεργασία δημιουργείται ανάπτυξη. Δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας. Ισχυροποιούνται τα εθνικά συμφέροντα μέσω μιας ακμάζουσας οικονομίας, η οποία για την ανάπτυξή της απαιτεί επενδύσεις. Πάνω σ’ αυτές τις ανάγκες αναλαμβάνει τον ρόλο του προστάτη των σχέσεων μεταξύ δανειοδοτών και δανειζόμενων. Γι’ αυτόν τον λόγο επιβάλει στις τράπεζες να αντιμετωπίζουν τους πελάτες τους ως συνεργάτες τους και όχι σαν “λεία” τους.
3κυλινδρος κινητήρας τούρμπο από τη BMW
Έναν ολοκαίνουργιο κινητήρα τούρμπο, με χωρητικότητα 1,5 λίτρων, εξελίσσει σύμφωνα με πληροφορίες η Βαυαρική εταιρεία ετοιμάζοντας με τον τρόπο αυτό το οπλοστάσιό της. Τόσο για τη νέα γενιά Mini, όσο και τις νέες σειρές 1 και 3.Σύμφωνα με τα όσα έχουν ήδη διαρρεύσει στα μέσα ενημέρωσης, πρόκειται για μια ακόμα προσπάθεια… περικοπών των εκπομπών ρύπων από το στρατόπεδο της BMW, στο βωμό της οποίας όμως δεν αναμένονται κανενός είδους θυσίες σε επίπεδο απόδοσης. Ο εν λόγω κινητήρας των Βαυαρών, η απόδοση του οποίου δεν έχει ακόμα γίνει ακόμα γνωστή, θα διαθέτει, εκτός από τούρμπο, σύστημα άμεσου ψεκασμού της βενζίνης ανταποκρινόμενος με τον τρόπο αυτό αφενός στις υψηλές απαιτήσεις των αγοραστών της μάρκας όσον αφορά τις επιδόσεις του, αφετέρου στις επερχόμενες και πιο αυστηρές προδιαγραφές ρύπων. Στα πλεονεκτήματα του επίσης θα συγκαταλέγεται ασφαλώς και η χαμηλότερη μάζα του, κάτι που θα επιφέρει επιπλέον οφέλη στον τομέα του βάρους των γερμανικών αμαξωμάτων στα οποία θα «φορεθεί».Επ’ αυτού, στόχος της BMW είναι ο συγκεκριμένος κινητήρας των 500 κ.εκ./κύλινδρο να εφοδιάσει τόσο το νέο Mini, όσο και τις νέες σειρές 1 και 3 που αναμένεται να παρουσιαστούν μέσα στα προσεχή δύο περίπου χρόνια. Επιπρόσθετα, ο 3κύλινδρος αυτός κινητήρας αναμένεται να αποτελέσει τη βάση πάνω στην οποία αναμένεται να «χτιστεί» μια νέα γενιά υπερτροφοδοτούμενων κινητήρων της BMW, με τέσσερις ή και περισσότερους κυλίνδρους. Τους 4κύλινδρες ειδικά εκδοχές του δεν αποκλείεται να υιοθετηθούν και από μεγαλύτερα μοντέλα της οικογένειας BMW, όπως είναι η νέα Χ3, το επίσημο ντεμπούτο της οποίας αναμένεται να πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο στην Έκθεση του Παρισιού.
ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΛΕΤΟΝΙΑ...ΕΔΩ?
"Για οσους δε γνωριζουν, η για οσους γνωρίζουν και κανουν το κοροιδο, οι Λετονοι πολίτες οδηγησαν την κυβερνησή τους στα Ευρωπαικα Δικαστηρια, που υπεγραψε συμφωνια με του ΔΝΤ και τους εκοψε μισθους και συνταξεις, και ΚΕΡΔΙΣΑΝ...Η κυβερνηση της χωρας αυτης ειναι...υποχρεωμενη να επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις στα προ ΔΝΤ επιπεδα... .!! Συμφωνα με την αποφαση ειναι αντισυνταγματικη η μειωση των συνταξεων και των μισθων διοτι ο μισθος αποτελει αδιαμφησβιτητο μερος του δικαιωματος ιδιοκτησίας ενος φυσικου προσωπου..και η μειωση αυτου του δικαιώματος αποτελει καταφωρη παραβαση εκ μερους του κρατους απεναντι στο μισθωτο η τον συνταξιούχο.Το κρατος μπορει να επικαλεσθει αδυναμία πληρωμης..αλλα οχι αυθαιρετη μειωση μισθου η σύνταξης.Καλα θα κανουν οσοι ασχολουνται οι κανουν οτι ασχολουνται με το δικαιο τω εργαζομενων, να ανοιξουν τα ματια τους. ΤΩΡΑ.!!!"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





